หน้า : 1  พิมพ์หน้านี้ - ชัยชนะและการเติบโตภารกิจขอบสนามของ“โค้ชกาก้า”

เว็บบอร์ด webboard บอร์ด forum ฟอรั่ม กระดานข่าว กระดานสนทนา สนทนา กระทู้ ความคิดเห็น

หมวดหมู่ => กีฬา => ข้อความที่เริ่มโดย: kungfu777 ที่ 1 ก.ค. 22, 21:38 น

ชัยชนะและการเติบโตภารกิจขอบสนามของ“โค้ชกาก้า”


กระทู้: ชัยชนะและการเติบโตภารกิจขอบสนามของ“โค้ชกาก้า”
เริ่มกระทู้โดย: kungfu777 ที่ 1 ก.ค. 22, 21:38 น
‘ชัยชนะเริ่มต้นที่การฝึกซ้อม …’

ภาพความมุ่งมั่นตั้งใจซึ่งเกิดขึ้นบนสนามฟุตบอลหญ้าเทียมสีน้ำเงินอันสดใสแห่งนั้น จากโครงการ 100 สนามฟุตบอล สร้างพลังเยาวชนไทย ของ คิง เพาเวอร์ ทำให้วลีด้านบนนี้ปรากฏชัดในความรู้สึกของผู้ที่ได้พบเห็น ด้วยเป้าหมายในการพัฒนาตัวเองและความสำเร็จของทีม กลายเป็นพลังงานที่ไหลเวียนอยู่รอบๆ กลุ่มนักฟุตบอลเยาวชนแห่ง “กรับใหญ่อะคาเดมี”

ในทุกจังหวะของการฝึกซ้อมของเด็กๆ เหล่านี้อยู่ภายใต้ความรับผิดชอบดูแลและฝึกสอนโดยทีมโค้ช ซึ่งนอกจากจะทำทุกอย่างเพื่อให้ทีมได้ชัยชนะแล้ว ยังช่วยประคับประคองและเป็นประจักษ์พยานในการเติบโตขึ้นอย่างดีของบรรดาผู้เล่นด้วย และหนึ่งในทีมโค้ชของกรับใหญ่อะคาเดมีก็รวมถึงชายผู้เดินทางมาจากแดนไกล แต่เป็นคนที่เข้าใจเด็กๆ นักฟุตบอลอายุน้อยเหล่านี้ดี เพราะครั้งหนึ่งเขาก็ผ่านประสบการณ์คล้ายกันเหล่านี้มาก่อน

เรื่องราวระหว่างโค้ชชาวกานากับเด็กไทยในอะคาเดมีฟุตบอลที่ราชบุรี…ไม่น่าจะธรรมดา บทสนทนาที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไปนี้ เป็นภาษาไทยที่ถูกถอดใจความจากอังกฤษ ซึ่งเจ้าตัวพูดคุยถึงสิ่งที่เขารับหน้าที่ปฏิบัติอย่างมีเป้าหมาย…ด้วยใจรัก

“การฝึกของผมคือการสร้างแรงบันดาลใจให้ทีมสร้างความมั่นใจ สอนทักษะที่จำเป็นเพื่อพัฒนา และทำงานร่วมกันอย่างประสบความสำเร็จ สำหรับผมในฐานะโค้ช ผมพยายามให้โอกาสผู้เล่นทุกคนได้เล่นและแสดงสิ่งที่พวกเขามีในตัว”

Teacher Kaka (Albert Akwasi Nyamekye)

                                              สนามโรงเรียนกรับใหญ่อะคาเดมี ราชบุรี
เป็นทั้ง English Teacher… เป็นทั้งโค้ช

แผ่นดินกานาซึ่งห่างออกไปไกลกว่า 6 พันไมล์เป็นบ้านเกิดของ “อัลเบิร์ต อะควาซี นามเมคเช” (Albert Akwasi Nyamekye) ชายผู้มีทักษะความสามารถและความรักในกีฬาฟุตบอล จนกลายเป็นนักกีฬาเยาวชนทีมชาติกานา U17 ซึ่งเคยเข้าร่วมการแข่งขัน U17 World Cup ที่ประเทศเกาหลี ในปี 2007 ก่อนจะเลิกเล่นหันไปมุ่งมั่นกับการเรียนตามคำขอของแม่

“ผมเริ่มเล่นฟุตบอลเมื่ออายุ 7 ขวบ เพราะพ่อของผมเป็นนักฟุตบอลในทีมใหญ่ที่กานา ชื่อทีม Ashanti Kotoko ผมเลยไปกับพ่อเสมอเมื่อเขาไปฝึกซ้อม” นอกจากนี้เขายังมีสองนักฟุตบอลชาวบราซิลเป็นแบบอย่างสำคัญ คือ กาก้า และ โรนัลโด้

“ผมชอบเล่นฟุตบอล ผมรักทุกอย่างเกี่ยวกับฟุตบอล แต่แม่ของผมขอให้ผมหยุดเล่นและไปเรียนต่อในมหาวิทยาลัย เพราะแม่เป็นห่วงอนาคตของผม” อัลเบิร์ตหันไปมุ่งมั่นกับการเรียนจนจบมหาวิทยาลัย “เพื่อทำให้แม่มีความสุข” แต่ฟุตบอลก็ไม่เคยหายไปจากชีวิตของเขา

www.thaipower.co/ชัยชนะและการเติบโตภารก